عالم و منزلت او در جامعه
عالم و منزلت او در جامعه
عالم منزلت خاص دارد او چراغ هدایت است و با نور و ارشاد عالم مردمان خداجوی راه هدایت را می پیمایند و این در طول تاریخ در زندگی پیامبران و امامان و عالمان دینی تجربه شده است. پیامبر اسلام (ص) می فرمایند : « فضل العالِم علی العابه کفضلِ القمر علی سائر النجوم لَیلَه البدر؛ برتری عالم بر عابد همچون برتری ماه است بر دیگر ستارگان در شب چهاردهم »(4)
امام صادق (ع) می فرماید : « اکثر النَّاس قیمهً اکثرهُم علما و اَقَلُّ الناسِ قیمه اَقَلَّهُم علماَّ ؛ آن کسی از مردم بیشتر ارزش دارد که دارای علم بیشتر باشد و هر که علم کمتر دارد کم بهاتر است» (5)
حضرت علی (ع) می فرمایند : « یا کمیل هلک خُزان الاموال و هُم احیاء و العلماء باقون ما بَقِیَ الدهر اَعیانُهم مفقوده و امثالهم فی القلوب موجوده ؛ ای کمیل نگهبانان اموال در زمان زندگی مرده اند و دانشمندان تا جهان باقی است زنده اند خود از میان رفته اند اما یاد آنها در دلها باقی است » (6)
تکریم عالم
خداوند منان خودش علم و عالمان عامل را تکریم می کنند در آنجائیکه می فرماید: « یَرفع الله الذین آمنوا و الذین اُونو العلَم درجاتٍ والله بما تعلمون خبیر؛ خداوند کسانی را که ایمان آوردند و به دانش و علم دست یافتند پایگاه آنها را چندین درجه بالا می برد و خداوند از آنچه انجام می دهید آگاه است. » (7)
پیامبر اعظم (ص) می فرمایند: « النَّظَرُ اِلی وَجِه العالم عباده ؛ نگریستن به چهره شخص عالم و دانشمند عبادت است » (8)
امام علی (ع) می فرماید: « مَن وقَّرَ عالما وَقَّرَ رَبَّهُ ؛ هرکسی عالمی را احترام گذارد پس پروردگار او را احترام کرده است » (9)
امام سجاد(ع) می فرماید: حق آن کسی که راهنما و استاد تواست در فراگیری علم ، بزرگ داشتن او و احترام گزاردن به مجلس او و نیکوگوش فرادادن به سخنان او است و کمک گرفتن از او برضد خواهشهای نفس خود تا بتوانی آن اندازه از علم که ضرورت دارد فراگیری این است که باید نیروی عقلت را مهیاسازی و فهم خویش را آماده کنی و قلب را پاکیزه داری و دیده را جلا بخشی و این هم بدون ترک لذات و کاستن از شهوات میسر نمی شود. (10)
بزرگان دین همواره بشر را به پیروی از دانشمندان و علماء سفارش کرده اند و آن را آئین خداوندی دانسته اند.
زمامداران جامعه را جهت در امان ماندن از گمراهی و استبداد به ملازمت عالمان توصیه کرده اند.
امام علی(ع) می فرمایند: « اعلموا اَنَّ صحبه العالم و اِتباعَهُ دَینٌ یُدان الله به و طاعتُهُ مَکسبهٌ لِلحَسناتِ مِمحاهٌ لِلسَیئاتِ و ذَخیرهٌ للمومنین و رِفعَهٌ فی حَیاتِهم ؛ بدانید که همنشینی با دانشمندان و پیروی از او یکی از آئینهای دین است و اطاعت از عالم سبب رسیدن به حسنات و زدوده شدن سیئات و خود ذخیره ای برای مومنان و مایه برتری زندگی آنان می باشد. » (11)
حضرت امیر المومنین(ع) در نامه ای به مالک اشتر می فرماید: « اکثر مدارَسَهَ العلماء و منافسه الحکماء فی تثبیتِ ما صَلَح علیه بلاءِکَ و اِقامَهَ ما استغام بِه الناس قَبلَک؛ به مباحثه با علماء و گفتگو با حکما بسیار بپرداز ، بخصوص درباره انچه سبب بهبود کار سرزمینهاست و مایه قوام اجتماعی مردمان پیش از شما بوده است.. » (12)
پیامبر اسلام(ص) می فرماید: « زیاره العلماء اَحَبُّ اِلی الله تعالی مِن سبعینَ طوافاً حَولَ البیت و افضلُ مِن سبعین حَجَّهً و عُمرَهٌ مبروره مقبوله و رَفَعَ الله تعالی له سبعین دَرَجه و اَنزَلَ الله علیه الرحمه و شِهدَت له الملائکهُ اَن الجنَّهَ و جَبَت له ؛ زیارت علماء را خدای متعال از هفتاد بار طواف برگرد کعبه دوستتر دارد و برتر از هفتاد حج و عمره قبول شده می داند ، خداوند مقام شخص دیدار کننده عالم را در بهشت هفتاد درجه بالا می برد و رحمت خود را بر او فرو می ریزد و فرشتگان گواهی می دهند که بهشت بر او واجب شده است. » (13)